Shalosh alban - weekendje Israëlisch 19-20 december 2009

Waar ik vorige week werd ondergedompeld in de Bulgaarse cultuur, onderging ik dit weekend de Israëlische manier van lesgeven en leven.
Yaron Carmel kwam dit weekend naar Mechelen om een aantal Israëlische dansen aan te leren en daar is hij voortreffelijk in geslaagd.

Voor de beginners heb ik alvast een leuke paardans in gedachten en voor de gevorderden:
houd jullie vast aan jullie bretellen want Kabukem lele is hier klein bier bij 
Voor de midgevorderden, wacht er in januari ook een nieuwe dans, maar het is noch een Bulgaarse, noch een Israëlische, ik hou het gewoon nog even geheim… ;)

In het begin van het weekend is het wennen aan de andere taal - Engels, die noch mijn moedertaal, noch die van de lesgever was - en even aftasten om elkaar te begrijpen. Maar dat vind ik nu net ook zo leuk aan de cursussen met buitenlandse lesgevers;
“de andere taal” (af en toe (lees: regelmatig) een woord in het Hebreeuws: wat mij dan prikkelt om het toch te verstaan!

Zo begon iedere aanzet met: “Shalosh , alban” (schrijfwijze klopt wws niet, maar zo klonk het) en dat betekent zoveel als: drie, vier! en dus de aanzet tot beginnen. Ik maakte me even de bedenking wat er met één en twee gebeurd was, maar ook ik start meestal met “vijf zes zeven acht” en ik heb die bedenking dus snel laten varen!

Het verschil met andere weekend cursussen die ik tot nog toe volgde was ook dat er op een Israëlisch weekend constant wordt gedanst! Ofwel wordt er les gegeven ofwel wordt er vrij gedanst op basis van verzoekjes. Ik vond dat héél verrassend en best wel aangenaam!!!!!!!!!!

De harkada (instuif) was een knaller!
Al jaren spreken we in onze contreien van een retro instuif, wel de eerste uren van de instuif waren retro! Ik heb genoten tot en met… een pney malach, een tarbouka, Bouki dalaleh, ze passeerden allemaal de revue!
Om middernacht vierden we samen met de Israëlieten het einde van hanukkah (een feest dat 7 dagen duurt) De zaal werd verduisterd en we kregen van Christine, Veerle en co allemaal een lichtje en dansten …. de polonaise…. blijkbaar ook in Israël gekend, het duurde even voor we door hadden wat Yaron van ons verwachtte, maar het bleek de ons aller bekende polonaise te zijn. Tot slot dansten we “licht voor zeven dagen”- האור במשך שבעה ימים , aangeleerd in lang vervlogen dagen, maar het leek alsof ik hem gisteren had geleerd…

In het tweede deel kwamen dan de nieuwe dansen aan bod, die vooral bij de jeugd in trek waren.

Rond 2.00 u vertrokken we naar de jeugdherberg (een 5 tal minuten verder) en veel tamtam werd er niet meer gemaakt, slaap lekker en iedereen (toch diegenen die hun slaapzak mee hadden) sliepen heerlijk warm en comfortabel, de anderen moesten het doen met één dekentje en dat viel een beetje koud uit… hé Tine?

Verassing ’s morgens: het sneeuwde, daar hadden we niet opgerekend (lees: vurig gehoopt dat het nie zou sneeuwen) maar het viel anders uit… het sneeuwde zowat de ganse dag en de Engelse delegatie besloot dan ook om de cursus vroegtijdig te stoppen en terug te keren naar hun heimat. Anderen hebben de sneeuw niet willen of durven trotseren en kwamen niet opduiken op zondag.
De groep was dan ook een stuk uitgedund, wat jammer was voor diegene die er nie konden bijzijn, maar toch een luxe was voor de blijvers want nu hadden we tenminste een beetje meer ruimte!

’s Middag kregen we een pracht van een koud buffet voorgeschoteld en smaken dat het deed!

In de namiddag nog een paar nieuwe dansen en herhaling van de reeds geleerde dansen en al héél vlug was het tijd om de winterwegen te trotseren.

Afscheidszoenen en met héél veel “Voorzichtig zijn hé, goe thuis hé” vertrok ik richting Deinze. Een dik , serieus dik uur later, was ik veilig en wel thuis!

Als slot van een prachtig weekend, een zalig telefoongesprek met mijn maatje, tot een slimme gsm zei: “stop tis genoeg geweest en pardoes de lijn verbrak!” Nu hebben we dat reeds meermaals ondervonden: “ exact één uur en dan geeft de slimme gsm er de brui aan” Maar een slimme meid is voorbereid” en dus draaien we het nummer opnieuw en kletsen rustig verder… tot alle verhalen van het weekend verteld zijn!!!

Wat zouden we toch zijn zonder dansen hé!!!!!!!!!!!!!!!! Tot maandag!!!!!!!!!!!!!!

Gina