WE HEBBEN HET GOED SAMEN ! Dat kan je lezen als je onderstaande gedachten leest : mooie, ontroerende woorden over wat het tornooioptreden in ons binnenste teweegbracht :

VOOR : stress, spanning, gespannen lachje, elkaar moed inspreken
TIJDENS: stress valt beetje bij beetje weg, lachen, genieten, samen dansen, ervoor gaan, je smijten!
NADIEN: nagenieten, overcontent zijn, lachen, een traantje wegpinken
LIES

Het tornooi was voor mij… veel van alles:
veel dansen
veel repetities
veel mails
veel aandachtspunten
veel draaiboeken

Onze tornooipresentatie werkte blijkbaar inspirerend ;-) Compleet in hogere sferen gingen we na het tornooi optreden, allen samen gezellig eten. Compleet onverwacht (voor Gina en Phie dan toch) stak Ilse van wal met een schitterende, interactieve (!) speech. Het hele tornooiverhaal werd erin verteld, jah...Ilse heeft duidelijk nog geen last van Alzheimer. Ilse sprak in naam van alle deelnemende leden. Rosana en Ria traden spontaan in Ilse haar voetsporen en lieten ook hun gevoel spreken in een ontroerend woord van dank.

Onze allereerste tornooi deelname zullen we niet snel vergeten. DanseriDoe was gloednieuw bij de jury, we wilden hen dan ook het het verhaal van DanseriDoe vertellen. Het werd een dag waar we nog làng zullen aan terugdenken. Mooie momenten om te koesteren, begonnen met deze woorden :

Er waren eens 4 vriendinnen,
Die wilden een dansgroep beginnen
Hum…mss toch eventjes bezinnen?
Nee hoor, want er stapten nog 3 maatjes binnen
Het gerucht werd een feit en DanseriDoe werd geboren!
Vereende krachten en samen sterk, je kon ons duidelijk horen

Impressies van mijn eerste dansjaar bij Danseridoe
Zomer 2010… een drukke zaterdagmiddag… nog snel even wat boodschappen doen in de plaatselijke supermarkt.

We zijn verhuisd!!!
Nog voor we ooit startten met onze eerste dansles (5 september 2009) opperden sommige bestuursleden al: “ Het Brielpaviljoen gaat te klein zijn” omdat we links en rechts al gehoord
hadden dat we toch konden rekenen op een aantal nieuwe leden.
Ik durfde niet teveel te hopen en probeerde met beide voeten op de grond te blijven.
Toen we na de maand september de balans opmaakten en tot het goed tot ons doordrong dat DanseriDoe 28 leden telde, waren we in de wolken.

Van ons eerste radio-interview naar ons eerste dansoptreden
Vorig jaar in augustus – toen DanseriDoe nog definitief van start moest gaan – trokken onze 3 sympathieke dames Gina, Sophie en Kathleen naar de studio van Radio Tequila. Ze vertelden er – althans Gina toch – live aan de luisteraars wie DanseriDoe was, wat DanseriDoe doet en hoe je bij DanseriDoe terecht kon (en ook dat we niet aan Schotse dansen doen).

Even een inleiding voor wie nog niet heeft gehoord van Camp Yachad: dit is een danskamp met Israëlische choreograaf-lesgevers. Elk jaar in augustus vindt dit plaats in Malle. ‘Yachad’ betekent samen, samen dansen dus.

Zaterdagochtend 7 augustus: ik sta op met spanning en veel vragen. “Hoe zou het worden op Camp Yachad? Hoe ziet een dag eruit? Wie gaat daar allemaal zijn?...” Het ging een verrassing worden.

Wat een jaar allemaal niet kan doen 

Een jaar geleden kreeg ik een mailtje van lies
Met een flyer dat er een nieuwe wind door Deinze blies
Het was een dansclub met dansen uit verschillende landen
Waarbij vele mensen zich amuseerden en ontspanden
Met een slogan als ‘Alleen al voor de fun’, wat verwacht je nog meer
Daarom dacht ik: Ik probeer het ook een keer
De eerste keer op de workshop was echt wel tof
En daarom danste ik nog een keer na het verlof
Ik kreeg te kriebels echt te pakken voor de internationale dans
En waagde me de week erna opnieuw een kans

Het heeft geen zin om achterom te kijken, “Vooruit” is de weg….
Een leuze die ieder wel eens moet toepassen bij de minder mooie momenten van het leven.
Maar DanseriDoe heeft een heel fijn jaar om eens naar om te kijken, de vele foto’s op de site zijn daar het bewijs van.

Het lijkt wel gisteren… die eerste maandagavond in september, bekende en onbekende gezichten kwamen stilletjes binnen in het Brielpaviljoen… (da stilletjes groeide er al gauw uit)

16 januari was de dag,
dat onze eerste instuif op onze wegen lag.
Voor Elke, Julie en mij was het de eerste keer
en ik verlang nu al naar meer !
Vol ongeduld stond Ria al bij mij
en toen kwamen Julie, Elke en Lies erbij.
Wij kwamen als eerste toe
van het team van DanseriDoe.
Algauw kwam de rest ook aan,
vlug nog onze gloednieuwe oranje kleding aan.
En dan konden we echt naar binnen,
ik had echt zin om eraan te beginnen.
Jammer genoeg waren er eerst wat onbekende dansen,
maar eenmaal op de dansvloer, was het één en al ambiance !
We hoorden heel wat nieuw geluid,